| Makale Oku » Biyoloji » Moleküler Biyoloji
|
Kolorimetrik Yöntemler: test materyalin UV absorbsiyonunun ölçülmesi veya bir belirteç ile reaksiyonu sonucu oluşan renkli bir bileşiğin görünür alanda spektral olarak belirlenmesine dayanır. Mikropalet okuyucu cihazlar birçok deneyle paralellik göstermektedir. Reaksiyon sonucu oluşan renk ve şiddetine göre hücre sayısı ve olayları yansımaktadır.
Kolorimetrik yöntemler aşağıdaki özellikleri yansıtmaktadır:
a. Protein içerikleri (metilen mavisi,
Coomassie blue, Kenacid blue,sülforhodaminB, Bichinoninic acid)
b. RNA ve (akridin oranj) DNA içerikleri
(Hoechst 33342) veya DNA sentezi (BrdU uptake)
c. Lizozom ve Golgi cesimi aktivitesi (neutral red)
d. Enzim aktivitesi (hexosaminidase,
mitochondrial succinate dehydrogenase)
e. Apoptozis: birçok anti kanser ilaç hücreleri apoptozisa uğratır. Apoptozis tespitinde morfolojik inceleme, DNA incelemeleri, ve apoptozis olayında spesifk konumda bulunan amino asit tespitlerine dayanan özel yöntemler gelişmiştir. f. Üreme (survival): yumuşak agar
ortamında veya
ince tabakada üremenin karşılaştırılması. Üreme ile ilgili ipuçları
sağlamaktadır.
g. Hücre populasiyonlarda ATP düzeyi canlılığın göstergesi olarak bilinir. h. Hücre proliferasiyonu, büyüme eğrisi
ve doublig time hesaplanması sitotoksisite ile ilgili testlerdir (Masters).
Akridin Oranj boyası ile DND ve RNA Ölçümü
RNA
içeriğini ölçmek için kullanılan en yaygın boya Akridin Oranj (AO)’dır ve
yapılan RNA çalışmalarının çoğunluğu AO’nun flüoresan özelliğine dayanır.
AO’nun
özelliği, çift veya tek zincirli nükleik asitlere bağlandığı zaman absorbsiyonu
ve emisyonunun değişiklik göstermesidir. AO, hücre içindeki tek zincirli
nükleik asitleri kırmızıya, çift zincirli nükleik asitleri de (DNA ve kendi
üstünde çifte sarmal yapmış RNA) yeşile boyamaktadır (Darzynkiewicz Z ve
Simultaneous 1994; Darzynkiewicz Z 1976;Traganos F 1977). Hücre içi RNA’ların
bir bölümünün tek zincirli olma özelliğinden yararlanılarak bu ölçümler
yapılabilmektedir. AO’nun maksimum absorbsiyonu yaklaşık 455–490 nm’dir
Mitokondriyal aktiviteye dayalı MTT ölçümü
MTT
ölçümü in vitro koşullarda metabolizmanın canlılığına dayanarak
sitotoksisiteyi ölçmek için uygulanan kantitatif kolorimetrik bir yöntemdir
(Holst-Hansen ve Brünner, 1981). Bu yöntem, hızlı, kolay ve yüksek oranda
doÄŸruluÄŸa sahiptir. Bir tetrazolyum tuzu olan MTT
(3-(4,5-dimetiltiazol-2-il)-2,5-difeniltetrazolyum bromür) sarı renkli olup,
yaşayan hücrelerin mitokondrilerinde bulunan süksinat-dehidrojenaz enzimine
spesifik olarak bağlanmaktadır. Bu bağlanmanın sonunda suda çözünmeyen koyu
mavi renkte kristaller oluşmaktadır. Kristaller, DMSO ve izopropanol gibi
organik çözücülerde kolayca çözünmektedir. Çözünmüş olan bu boya, konsantrasyona
bağımlı olarak spektrofotometrik yöntemle görünür dalga boylarında ölçülebilen
bir absorbans vermektedir. Böylece indirekt olarak hücrelerin metabolik
aktiviteleri ölçmektedir. Ayrıca ölçülen değer yaşayan hücre sayısı ile
iliÅŸkilendirilmektedir (Mosmann, 1983; Deniot ve Lang, 1986; Carmichael,
1987). Süksinatdehidrojenaz
mitokondrilerin matriksinde yer alan Krebs siklusu enzimlerinden birisidir ve
diğer enzimlerinden farklı olarak mitokondryal iç membranın içe bakan yüzeyinde
bulunmaktadır. Bu enzim, FAD (Flavin adenin dinükleotid) demir-kükürt (Fe:S)
proteini içermektedir. (Murray ve ark., 1993; Voet ve Voet., 1995; Alberts ve
ark., 1998). Bu yöntem, çalışma basamaklarının az olması açısından hızlı, kolay
ve çok sayıda örneğin çalışılmasına imkan veren bir testtir (Reile ve ark.,
1990; Kueng ve ark., 1998; Senaratne ve ark., 2000).
MTT ölçümü
(0,5
mg/mL MTT) çalışma solüsyonu 96 kuyucuklu plaklara ilave edilir ve 3 saat
inkübasyonda bekletildikten sonra plakalardaki hücrelerin optik dansiteleri
ELISA cihazı ile 540 nm dalga boyunda okutulur (Mosmann, 1983; Horakova, 2001).
Lizozomal aktiviteye dayalı nötral kırmızısı
alım ölçümü
Kolorometrik
bir yöntem olan nötral kırmızısı alımı sitotoksisite deneyi, lizozomlarda
biriken, elektrostatik olarak lizozomal matriskteki anyonik bölgelere bağlanan,
katyonik süpravital bir boya olan nötral kırmızısının
(3-amino-7-dimetilamino-2metil fenozin hidroklorid) canlı hücrelerce alımına
dayanmaktadır (Bulychev ve ark., 1978; Weyermann ve ark., 2005; Andreoli ve
ark., 2003). Hücre yüzeyinde veya hassas lizozomal membrandaki hasar, nötral
kırmızısının alımını ve bağlanmasını azaltarak canlı/sağlam hücrelerle
hasarlı/ölü hücreleri birbirinden ayırmayı mümkün kılmaktadır (Komissarova ve
ark., 2004; Barile, 1994). Nötral kırmızısı boyası canlı, hasar görmemiş
hücrelerin lizozomlarında birikmektedir (Fotakis ve Timbrell 2006; Yano ve Marcondes, 2005). Nötral kırmızısı
alımı sitotoksisite deneyi, oldukça basit, güvenilir ve diğer pahalı deneylerin
yerini alabilecek nitelikte bir test yöntemidir (Pipiolkiewicz ve ark., 2005).
Nötral kırmızısı alımı ölçümü
Test
maddeleri ile gerekli süre bekletilen hücreler alıp besiyerleri uzaklaştırılmış
ve hücreler 37oC’ye getirilmiş fosfat tuz tamponu (PBS) ile yıkanır.
Nötral kırmızısı çalışma solüsyonu ile 37oC’de 3-4 saat inkübe
edilir. Bu süre sonunda boyama solüsyonu uzaklaştırılarak taze hazırlanmış
formaldehit-kalsiyum klorür fiksatif solüsyonu ile fikse edilir, plakalar ters
çevrilerek kurutma kağıdı üzerinde bir gün bekletilerek kurutulur, asetik
asit-etanol solüsyonu ile 15 dakika oda ısısında bekletilir ve 30 dakika
çalkalayıcıda çalkalanarak boya homojen hale getirilmiştir. Plakalardaki
hücrelerin optik dansiteleri ELISA cihazında 540 nm dalga boyunda okutulur. Bu
deneyin her aşaması boya ışıkta bozulduğu için mümkün olduğunca karanlıkta
yapılmalı (Horakova 2001, Shen ve West, 1998).
Nitrik Oksit
Son yapılan
çalışmalarda Behçet hastalığı romatoid
artrit, oküler inflamasyon, atopik dermatit, psoriasis, SLE, diyabet gibi
etyopatogenezinde immünolojik bozuklukların suçlandığ durumlarda NO
değerlerinin yüksek bulunması, NO'nun immün sistemdeki inflamatuar ve sitotoksik
özelliğinin bir sonucu olarak bu hastalıkların ortaya çıkmasında önemli olduğu
belirtilmiÅŸtir.
NO kardiyovasküler, nörolojik, immunolojik ve diğer pek çok sistemde farklı rolleri olan biyolojik bir düzenleyicidir. Damar düz kası üzerinde gevşetici etkisi yanında endotel ve sinir hücrelerinde haberci bir molekül, aktiflenmiş immün hücrelerde ise öldürücü bir molekül olarak görev yapar
Nitrik oksit (NO) biyolojik
sistemlerde NO sentaz (NOS) enzimleri tarafından oluşturulur.
Nitrik oksit düzeyleri hakkında fikir veren
nitrit ölçümü
NO
yarılanma ömrü çok kısa olan bir bileşiktir. Kan gibi fizyolojik ortamlarda
yarılanma ömrü 6-20 saniye kadardır ve bu durum bazal koşullarda NO ölçümünü
güçleştirmektedir. NO, her ne kadar elektrokimyasal ve kemilüminesans gibi yöntemler
ile direkt olarak ölçülebilse de, hızlı ve basit bir yöntem olarak çoğu örnekte
NO metabolizmasının dayanıklı son ürünleri olan nitrit (NO2-)
ve nitrat (NO3-) miktarlarının ölçümü de sıklıkla
kullanılmaktadır. Griess yöntemi ile duyarlılık limitinin 0,1-1 mM kadar olduğu bildirilmiştir
(Nagano, 1999). NO metabolizmasının incelenmesi için sadece nitrit
miktarlarının ölçümü sıklıkla kullanılsada, bu reaksiyonlar sonucunda nitratın
da oluştuğu ve biyolojik sistemlerde nitritin hem demiri içeren proteinler
varlığında nitrata okside olduğu da unutulmamalıdır (Gross ve Wolin, 1995).
Fizyolojik koşullarda NO yaklaşık 3:2 oranında nitrit ve nitrata okside
olmaktadır. Oksijenlenen çözeltilerde nitritin nitrata dönüşümü oldukça yavaştır. Bütün
bunlarla birlikte, nitrit ve nitratın oluşum oranları değişken ve örneğe de
bağımlı olduğundan, NO metabolizmasının derecesinin en iyi göstergesi nitrit ve
nitratın ikisinin birden (NOx olarak ifade edilir) ölçülmesiyle elde edilen
sonuçlardır. Nitrit vücut sıvılarında nitrattan daha az konsantrasyonda
bulunduğundan, çoğu durumda NOx nitrat konsantrasyonları ifade edilmektedir.
Nitrit
ölçümü için 50’den fazla kolorimetrik yöntem kullanılmıştır; bu yöntemlerden
çoğu azo boyalarının oluşumu temeline dayanmaktadır (Sawicki, 1971). Griess
yöntemi nitritin asidik ortamda primer bir aromatik amin ile (sülfanilamit)
diazotizasyonu ve N-(1-naftil) etilendiamin hidroklorit (NED) ile mor renkli
bir azo ürünü oluşturması esasına dayanmaktadır (Tunçtan, 2005). Griess reaksiyonu,
nitrit iyonlarına duyarlı olduğundan, ortamdaki nitratın nitrite indirgenmesi invivo olarak oluşan NO’nun gerçeğe yakın miktarlarda ölçümüne olanak
tanımaktadır (Dejam ve ark., 2004). Diğer yandan, Griess yönteminin
submikromolar düzeyde NO ölçümü için uygun olmadığı, ancak, nitrit ve birlikte
bulunan nitroksitlerin ölçümü için en uygun ölçüm yöntemi olduğu da düşünülmektedir (Archer, 1993).
Griess yöntemi ile nitrit miktarlarının ölçülmesi
NO’in
yarılanma ömrü çok kısa olduğundan besiyerindeki oluşan metaboliti NO2¯
ölçülmektedir. Yukarıda belirtilen biçimde hazırlanan hücreleri içeren 96
kuyucuklu plakada her kuyucuktan 100 µL süpernatan alınıp üzerine eşit miktardaGriess reaktifi (0,05% naftilendiamin dihidroklorür, 0,5% sülfonilamid,
2,5% H3PO4) ilave edilip 10 dakika oda sıcaklığında
bekletildikten sonra ELISA cihazı ile 540 nm dalga boyunda okutulur (Al-alami
ve ark. 1998). Elde edilen değerler kontrol grubunda standard olarak 5-25 µM
sodium nitrit ile karşılaştırılır.
Kaynaklar
Alberts,
B., Bray, D., Johnson, A., Lewis, J., Raff, M., Roberts, K., Walter, P.,
Essential Cell Biology, Garland Publishing Inc., New York,449, 121-129 (1998).
Al-alami
O., Sammons, J., Martin, J.H., Hassan, H.T., Divergent effect of taxol on
proliferation, apoptosis and nitric oxide production in MHH225 CD34 positive
and U937 CD34 negative human leukaemia cells, Leuk. Res., 22, 939–945 (1998).
Andreoli,
C., Gigante, D., Nuziata, A., A review of in vitro methods to assess the
biological activity of tobocco smoke with the aim reducing the toxicity of
smoke, Toxicol. in Vitro.,17, 587-594 (2003).
Archer,
S., Measurment of nitric oxide in biological models, FASEB J., 7, 349-360
(1993).
Barile,
F.A., Introduction to in vitro cytotoxicology mechanisms and methods,
CRC Pres., Boca Raton, Florida, USA, 53-55 (1994).
Bulychev, A., Trouet, A.,
Tulkens, P., Uptake and intracellular distribution of neutral red in cultured
fibroblasts, Cell Res., 115, 343-355 (1978).
Carmichael,
J., Degraff, W. Gazdar., Minna, J.D., Mitchell, J.B., Evaluation of a
tetrazolium-based semiautomated colorimetric assay: assessment of
chemosensitivity testing, Cancer Res., 47, 936-942 (1987).
Darzynkiewicz
Z. Simultaneous analysis of cellular RNA and DNA content, Methods in Cell
Biology, Academic Press , Vol. 41: pp 401-420(1994),
Darzynkiewicz
Z,Tragonos F,Sharpless T, Melamed MR. Lymphocyte stimulation: A rapid
multiparameter analysis. Medical Sciences,73: 2881- 2884(1976).
Deniot,
F., Lang, R., Rapid colorimetric assay for cell growth and survival modification
to the tetrazolium dye procedure giving improved sensitivity and reliability,
J. Immunol. Meth., 89, 271-277 (1986).
Dejam,
A., Hunter, C., Schechter, A.N., Gladwin, MT., Emerging role of nitrite in
human biology, Blood Cells Mol Dis., 32 (3), 423-429 (2004).
Fotakis,
G.,Timbrell, J.A., In vitro cytotoxicity assays: Comparision of LDH, neutral red, MTT and protein assay in
hepatoma cell lines following exposure to cadmium chloride, Toxicol. Lett.,
160, 171-177 (2006).
Gross, S.S., Wolin, M.S., Nitric
Oxide: Pathophysiological nechanisms, Annu. Rev. Physiol., 57, 737-769 (1995).
Güray,
A., Samancı, N., Ovalı, F., Dadodlu, T., Nitrik Oksit: Fizyolojisi ve Klinik
Önemi, T Klin J Med Sci, 17:115-119 (1997)
Horakova, K., Sovcikova , A., Seemannova, Z., Syrova,
D., Busanyova, K., Drobna, Z., Ferencik, M., Detection of drug–induced, superoxide-mediated cell damage
and its prevention by antioxidants, Free Radic. Biol. Med., 30: 650-664 (2001).
Komissarova,
E., Saha, S.K., Rossman, T.G., Dead or dying: the importance of time in
cytotoxicity assays using arsenite as an example, Toxicol. Appl. Pharmacol.,
202, 99-107 (2005).
Kueng,
W., Silber, E., Eppenberger, U., Quantification of cells cultured on 96-well
plates, Anal. Biochem., 182, 16-19 (1989).
Masters
Jonhn R.W., Animal cell culure 3. edition A practical approach edited by Johan R.W.Masters colorimetric assays
189-91
Mosmann,
T., Rapid colorimetric assay for cellular growth and survival: Application to
proliferation and cytotoxicity assays, J. Immunol. Meth., 65, 55-63 (1983).
Murray,
R.K., Mayes, P.A., Granner, D.K., Rodwell, V.W. Kanser, Onkojenler ve Büyüme
Faktörleri., Harper’in Biyokimyası., (Çeviri). Barış kitapevi, İstanbul, 818-836, (1993).
Nagano, T., Practical methods
for detection of nitric oxide, Luminesence., 14, 283-290 (1999).
Popiolkiewicz,
J., Polkowski, K., Skierski, J.S., Mazurek, A., In vitro toxicity evalution in the development of
new anticancer drugs-genistein glycosides, Cancer Lett., 229, 67-75 (2005).
Reile,
H., Birnbock, H., Bernhardt, G., Spruss, T., Schonenberger, H., Computerized
determination of growth kinetic curves and doubling times from cells in
microculture, Anal. Biochem., 187, 262-267 (1990).
Sawicki,
C.R., Fluorometric Determination of Nitrate. Anal. Lett., 4, 761-775, (1971).
Shen,
Y., West, C., Toxicity of aromatic aerobic biotransformation products of
toluene to HeLa cells, Bull. Environ. Contam. Toxicol., 60(2), 177-184, (1998).
Senaratne, S.G., Pirianov, G., Mansi, J.L., Arnett, T.R., Colston, K.W., Biphosphonates induce apoptoses in human breast cancer cell lines, Br. J. Cancer., 82, 1459-1468 (2000).
Şahan, F., Özdemir, Ş., Karakuzu, A., Aktaş, A., Kızıltunç, A., Behçet hastalığında serum nitrik oksit seviyeleri, T Klin J Dermatol, 11:77-80 (2001)
Tunçtan,
B., Nitrik oksit miktarlarının Griess
yöntemi ile ölçülmesi. Türk Farmakoloji derneği Farmakoloji Eğitim
Sempozyumları Programı Nitrik oksidin Farmakolojisi, 27 Mayıs, Mersin,61-68,
(2005).
Traganos
F, Darzynkiewicz Z, Sharpless T, Melamed MR. Simultaneous staining of
ribonucleic and deoxyribonucleic acids in unfixed cells using acridine orange
in a flow cytofluorometric system. J Histochem
Cytochem
, 25: 46-56(1977).
Voet,
D., Voet, J.G., Biochemestery. John Wiley and Sons, Inc., New York, 553-554,
(1995).
Weyermann,
J., Lochmann, D., Zimmer, A., A
practical note on the use of cytotoxicity assays, Int. J. Pharm., 288, 369-376
(2005).
Yano,
C.L., Marcondes, C.C.G., Cadmium chloride-induced oxidative stress in skeletal
muscle cells in vitro, Free Radic. Biol. Med., 39 (10), 1378-1384
(2005).
Dr.Ecz. Nasratullah RESHİDİ
|